Zaproszenie dla młodzieży na wyjątkowe spotkanie z dr Heleną Pyz temat: „PLAN NA ŻYCIE”

9 maja 2026 r. (sobota)

godz. 14.30

Miejsce: Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Antoniego Padewskiego w Lublinie ul. Kasztanowa 1

KOŚCIÓŁ DOLNY

Organizatorzy:Antoniańska Grupa Misyjna Sekretariat Misyjny Jeevodaya Centrum Duszpasterstwa Młodzieży Archidiecezji Lubelskiej

Zaproszenie Heleny – filmik

Notka biograficzna – Dr Helena Pyz

Naczelny i jedyny lekarz w Jeevodaya w Indiach, skarbnik, nazywana Mami (Mama), misjonarka świecka. Urodziła się 10 kwietnia 1948 r. w Warszawie, gdzie ukończyła szkołę średnią i studia medyczne. W 10 roku życia zachorowała na Heine-Medina. Od tej pory miała kłopoty z poruszaniem się. Z powodu choroby i kolejnych operacji nogi musiała kilkakrotnie przerywać naukę. Ukończyła Akademię Medyczną w Warszawie i pracowała jako lekarz chorób wewnętrznych w Warszawie i Ząbkach. Zafascynowana Jasną Górą, podczas jednej z pielgrzymek zrozumiała, że Bóg zaprasza ją, aby poświęciła Mu swoje życie, składając śluby w instytucie świeckim. W 1971 r. wstąpiła do Instytutu Świeckiego Pomocnic Maryi Jasnogórskiej (obecnie Instytut Prymasa Wyszyńskiego). Pracowała jako lekarz chorób wewnętrznych w Warszawie w przychodni rejonowej na Woli (1974 – 1983 r.) i w podwarszawskich Ząbkach (1984 – 1988 r.). W latach osiemdziesiątych czynnie zaangażowana w organizowanie Solidarności w środowisku medycznym, pełniła funkcję przewodniczącej komisji zakładowej ZOZ-u wolskiego. 8 września 1986 r. na imieninach koleżanki usłyszała, że w ośrodku dla trędowatych w Indiach ciężko choruje jego założyciel ks. Adam Wiśniewski SAC, który jest tam jedynym lekarzem otaczającym opieką medyczną kilkanaście tysięcy trędowatych. Wydarzenie to odczytała jako wezwanie do pomocy trędowatym w Jeevodaya. Po trwających ponad dwa lata staraniach, 14 lutego 1989 r. po raz pierwszy udała się w daleką podróż do Indii. Po przyjeździe do Jeevodaya – mimo bariery językowej, braku doświadczenia w leczeniu trądu i chorób tropikalnych, mimo trudności materialnych i klimatycznych – od początku wiedziała, że jest to miejsce wskazane jej przez Boga. Wyjechała do Indii, aby pomagać chorym na trąd w Ośrodku Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya. Tam została jedynym lekarzem dla tysięcy chorych i ubogich mieszkańców okolicznych wiosek. Oprócz leczenia zajmuje się organizacją pomocy materialnej i opieką nad dziećmi. Dla mieszkańców ośrodka jest lekarzem, doradcą, przyjacielem i „Mami” – mamą.Do przychodni trafiają ludzie naznaczeni trądem, ale i biedni mieszkańcy okolicznych wiosek, których nie stać na inną opiekę medyczną.Jako skarbnik Ośrodka troszczy się, aby były pieniądze na leczenie chorych, a dzieci nie były nigdy głodne. Kiedy przyjechała po raz pierwszy do Jeevodaya sytuacja materialna była dramatyczna – brakowało pieniędzy na wszystko, zwłaszcza na ryż, który jest podstawą wyżywienia. Od 1993 r., gdy powstał Sekretariat Misyjny Jeevodaya w Warszawie ma zapewnione środki na bieżące potrzeby podopiecznych dzięki ofiarodawcom systematycznie wspierającym Ośrodek. Dla odwiedzających Jeevodaya pełni rolę gospodarza, dla wolontariuszy – nauczyciela i wychowawcy. Dr Helena Pyz dobrowolnie dzieli swoje życie z innymi mieszkańcami Ośrodka dla trędowatych. Ewangelizuje nie słowami, ale czynem, jakim jest posługa i miłość do tych, których inni z lęku i uprzedzeń unikają. Posługuje się językiem hindi. Szczególną troską otacza dzieci, które udało się uratować mimo zagrożenia życia po przedwczesnej śmierci matek. Słowo, którym się do niej zwracają Mami (Mamo) stało się jej imieniem własnym w Jeevodaya. Została uhonorowana licznymi nagrodami i wyróżnieniami, m.in.: Orderem Polonia Restituta, Orderem Ecce Homo, Nagrodą Totus Tuus, Nagrodą Pontifici i Orderem Uśmiechu.Więcej informacji na temat dr Heleny Pyz i działalności Sekretariatu Misyjnego Jeevodaya można znaleźć na stronie internetowej: www. jeevodaya.org. 2026 rok to 37 rok pracy dr Heleny Pyz w Ośrodku Rehabilitacji Trędowatych Jeevodaya w Indiach i 57 rok istnienia tegoż Ośrodka. Dr Helena Pyz powie, że wyjazd miał być na chwilę, a ta chwila trwa od 1989 roku nieprzerwanie do dziś. Warto poznać historię życia dr Heleny, zadać pytanie, zrozumieć, że czasem jedno usłyszane słowo, jedna chwila, może zmienić całkowicie bieg życia. Warto spotkać się, porozmawiać szukać inspiracji i odpowiedzi na pytania pojawiające się w głębi serca. Warto zabrać dla siebie jakieś zdanie, słowo, które być może będzie motorem zmiany, a może potwierdzeniem decyzji dotyczącej swojego życia i stanie się PLANEM NA ŻYCIE.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY